Μαθήματα Mambo, tsa-tsa και merengue από τον Senna

Senna Estoril

Από τον πουσαρισμένο κινητήρα της Renault στην πλάτη του Senna έβγαιναν γύρω στα 810 μπαρουτοκαπνισμένα άλογα. Τα δύο πρωτόγονα turbo της Garrett ρουφούσαν τον αέρα γύρω από το μονοθέσιο και τον ξερνούσαν συμπιεσμένο γύρω στα 5 bar, που παρέα με το ειδικό καύσιμο περνούσαν από τον ηλεκτρονικό ψεκασμό στους έξι κυλίνδρους σε σχήμα V.

Από τα μόλις 1492 κυβικά της Lotus 97T, η ροπή και η ιπποδύναμη έφταναν στα πεντατάχυτα χειροκίνητα κιβώτια με τους «αντρικούς» συμπλέκτες, πιο ακατέργαστες και από το ωμό πετρέλαιο που βγαίνει από πηγή στη Σαουδική Αραβία. Τα συστήματα τροφοδοσίας ήταν τόσο αναξιόπιστα ώστε οι μηχανικοί να μη γνωρίζουν καν πόση βενζίνη έχουν καταναλώσει.

Στο GP του San Marino το 1985, πέντε μονοθέσια δεν έφτασαν στο τέρμα, απλά γιατί δεν είχε μείνει σταγόνα οκτανίων στα ντεπόζιτά τους! Όχι απλά κάποιοι πέντε – αλλά οι πέντε πρώτοι. Και ο Prost που έφτασε, ακυρώθηκε γιατί με άδειο το ρεζερβουάρ το μονοθέσιό του ζύγιζε 2 κιλά λιγότερο από το επιτρεπτό. Τόσο οριακά ήταν όλα στη σεζόν του 1985.

Όμως τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία. Γιατί στον δεύτερο αγώνα της χρονιάς ο Ayrton Senna έδωσε τη μεγαλύτερη ως τότε παράστασή του. Στο Estoril της Πορτογαλίας, σε μια πίστα παλιά κοπής που για την περίσταση είχε λίγο λιγότερο νερό από την Ατλαντίδα, ο νεαρός Βραζιλιάνος που ένα χρόνο νωρίτερα είχε σχεδόν κερδίσει, σε παρόμοιες συνθήκες, το Monaco με μια άθλια Toleman, πήρε την πρώτη του νίκη.

Η Lotus δεν ήταν το καλύτερο μονοθέσιο στο grid. Ήταν όμως το καλύτερο για το εργοστάσιο, μετά από σχεδόν μία δεκαετία. Το σασί του ήταν κορυφαίο, αλλά μηχανολογικά προβλήματα, λιγότερη ισχύς συγκριτικά με BMW και Honda, καθώς και χειρότερη αεροδυναμική από τις McLaren, του επέτρεψαν να δείξει τις πραγματικές του δυνατότητες μόνο στις αργές πίστες.

Εκεί που έβρεχε όμως, τις επιδόσεις καθόριζε ο Senna.

Εκκινώντας από την πρώτη θέση εκμεταλεύθηκε αρχικά την καθαρή πίστα, καθώς πίσω του το spray από τα ελαστικά θύμιζε τοπίο στην ομίχλη. Με το μοναδικό του στυλ κατάφερε να τιθασεύσει την πρωτόγονη με τα σημερινά δεδομένα ανάρτηση και την… ατσούμπαλη δύναμη του V6, που είχε τόσο turbo lag ώστε να προλαβαίνεις να μετρήσεις μέχρι το 5-6 από μέσα σου.

Στον 31ο γύρο είχε πλέον τόσο πολύ νερό η πίστα ώστε τα μονοθέσια να βγαίνουν εκτός απλά από υδρολίσθηση. Το έπαθε ο «καθηγητής» Alain Prost στο μέσο της ευθείας των pit.

Η Lotus του Senna «χόρευε» από άκρη σε άκρη της πίστας (και μία φορά και με τους 4 τροχούς στο γρασίδι…) κάτι ανάμεσα σε Mambo, tsa-tsa και merengue, αυτό όμως καθόλου δεν τον εμπόδισε να τερματίσει στην πρώτη θέση, μετά από κάτι παραπάνω από δύο ώρες.

Και, όχι απλά στην πρώτη θέση, αλλά έχοντας ρίξει γύρο σε όλους, εκτός του δεύτερου Michele Alboreto – στον οποίο είχε ρίξει ένα ολόκληρο λεπτό.

Ένα ολόκληρο λεπτό!

Τόσο πιο καλός ήταν από όλους τους άλλους, και οι δηλώσεις του πως ήταν τυχερός που δεν το έχασε 4-5 φορές, αποδεικνύουν ακριβώς αυτό. Τυχερός είσαι μία φορά, όχι σε έναν ολόκληρο αγώνα.

Η πρώτη νίκη του Ayrton Senna ήρθε στις 21 Απριλίου του 1985, δέκα χρόνια και έντεκα ημέρες πριν τον θάνατό του.

Αν θέλετε να δείτε ολόκληρο το GP της Πορτογαλίας (συνολικά 2:33 ώρες), πατήστε στην εικόνα που ακολουθεί.

28a41f792ba64d7a46acc21ab6e1b218

Last modified on Τρίτη, 24 Απριλίου 2018 21:22

Κύλιση στην Αρχή