Τι 30 τι 40 τι 50;

Δεν τολμώ καν να υπολογίσω πόσος καιρός έχει περάσει από την τελευταία φορά που έγραψα κανονικό άρθρο στο site μας... Δεν ξέρω καν πού οφείλεται αυτή η εκφραστική δυστοκία που βιώνω... Δεν ξέρω ούτε αν θα τελειώσει με τη σημερινή μου προσπάθεια... Το μόνο που ξέρω είναι πώς ξεκίνησε. Φαίνεται λοιπόν, ότι δεν μπόρεσα να διαχειριστώ την απρόσμενη «επιτυχία» που γνώρισε το τελευταίο σοβαρό μου πόνημα, που αναφερόταν στη «συμπαθή» -ή να πω καλύτερα εμπαθή- τάξη των ποδηλατών (οι περισσότεροι καταλάβατε σε ποιο αναφέρομαι ε; οι υπόλοιποι δείτε το εδώ).

Πάνω από 7000 χτυπήματα δέχτηκε το συγκεκριμένο άρθρο, πολλά περισσότερα από όσα (λεκτικά) δέχτηκα εγώ προσωπικά και το YourGear γενικότερα. «Μια σπίθα αρκεί να φέρει την καταστροφή» μας προειδοποιεί η ΠΥ. Στην περίπτωσή μου, ένας θιγμένος αναγνώστης φαίνεται πως ήταν αρκετός για να γίνει το άρθρο μου viral στην «πιάτσα» των ποδηλατών. Κοινοποίηση σε διάφορα ηλεκτρονικά φόρα, επιστολές διαμαρτυρίας, απειλές για σωματική βία και πολλά άλλα τραγελαφικά, λες και το γραφόμενά μου άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η υπόθεση μου στοίχισε συναισθηματικά. Όταν γράφεις από χόμπι και ξέρεις ότι σε διαβάζουν 200-300 άνθρωποι, οι περισσότεροι από τους οποίους τυχαίνει να σε γνωρίζουν και προσωπικά, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο -άρα είναι σε θέση να καταλάβουν το ύφος σου- και ξαφνικά αυτό το νούμερο εκτοξεύεται σε κάποιες χιλιάδες αγνώστων αναγνωστών, τότε οι ισορροπίες είναι εύθραυστες. Δε θέλει και πολύ να δημιουργηθούν λανθασμένες εντυπώσεις και να εξαχθούν εσφαλμένα συμπεράσματα. Δεν αποποιούμαι των ευθυνών μου και αν το επιχειρούσα ξανά το ύφος των γραφόμενών μου θα ήταν λιγότερο υβριστικό και περισσότερο σκωπτικό!

Πιο διαβασμένος και υποψιασμένος επανέρχομαι, με ένα θέμα που έχει προκύψει τον τελευταίο καιρό και αφορά την επιβολή προστίμου σε ποδηλάτη για παράβαση του ΚΟΚ. Συνέβη στα Χανιά της Κρήτης με πρωταγωνιστές έναν ποδηλάτη και έναν αστυνομικό. Ο μεν ποδηλάτης παραβίασε τον κόκκινο σηματοδότη, ο δε αστυνομικός του «έκοψε» το προβλεπόμενο πρόστιμο. Φαίνεται πως το πρώτο θεωρείται φυσιολογική συμπεριφορά, ενώ το δεύτερο υποδεικνύει υπερβολικό ζήλο! Πώς αλλιώς να ερμηνεύσω τα άρθρα που διάβασα στους διάφορους ειδησεογραφικούς ιστότοπους, σχετικά με το περιστατικό; Και αναρωτιέμαι:
- Γιατί πρέπει να αποτελεί είδηση το προφανές;
- Αποτελεί είδηση γιατί είναι ίσως από τις ελάχιστες φορές που ένα όργανο της τάξης επέβαλε... την τάξη. Ο ΚΟΚ είναι ξεκάθαρος και αναφέρει πως ισχύει για τα ποδήλατα ό,τι ακριβώς ισχύει και για τα υπόλοιπα οχήματα, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με τη σήμανση και τη σηματοδότηση των δρόμων.

Συνεχίζω με κάποια ενδιαφέροντα αποσπάσματα:

Πρόστιμο που ξεπερνά τον βασικό μισθό σε ποδηλάτη των Χανίων!

- Ότι το πρόστιμο για την παραβίαση σηματοδότη είναι πολύ υψηλό (γι’αυτό και συνήθως η παράβαση δεν τιμωρείται) το έχουμε γράψει. Ότι ένα ποδήλατο μπορεί να στοιχίζει αρκετούς βασικούς μισθούς παραπάνω ποιος το επισημαίνει; Αρκετούς βασικούς μισθούς για να κάνουν κάποιοι την πλάκα τους. Γιατί αυτό ακριβώς είναι η ποδηλασία για τους περισσότερους εκεί έξω που καβαλάνε ένα ποδήλατο μερικών χιλιάδων ευρώ, αρχίζουν να ποδηλατούν και το θεωρούν ντροπή να πατήσουν το πόδι τους στην άσφαλτο πριν την ολοκλήρωση της προπόνησής τους!

Μια κλήση που προκάλεσε πολλές συζητήσεις

- Τι είδους συζητήσεις να προκαλέσει δηλαδή; Για το αν θα πρέπει να σέβονται οι ποδηλάτες τον ΚΟΚ; Φυσικά και θα πρέπει να τον σέβονται, όπως θα πρέπει να τον σεβόμαστε όλοι όσοι χρησιμοποιούμε τον δρόμο. Είτε είμαστε πάνω σε όχημα, είτε κινούμαστε πεζοί. Ακόμα θυμάμαι το περιστατικό με μια ηλικιωμένη που δέχτηκε κλήση επειδή διέσχισε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας ενώ το φανάρι για τους πεζούς ήταν κόκκινο. Να αγιάσει το χέρι του αστυνομικού που την έκοψε! Άραγε να κατάλαβε η συμπαθής κυρία ότι ο αστυνομικός προσπαθούσε να την προστατέψει; Τόσο αυτήν όσο ενδεχομένως και τα εγγονάκια της που θα μάθαιναν να διασχίζουν το δρόμο αγνοώντας επίσης τον Σταμάτη. Φυσικά και αυτό το περιστατικό είχε δημιουργήσει αρκετές αντιδράσεις για τον υπερβολικό ζήλο που επέδειξε ο τροχονόμος...

Και αυτό [στην παραβίαση του κόκκινου το πρόστιμο είναι το ίδιο είτε οδηγείς φορτηγό, είτε ποδήλατο] είναι κάτι που έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις, κυρίως για το ότι οι επιπτώσεις από την παραβίαση του φαναριού από ένα ποδήλατο δεν έχει τις ίδιες επιπτώσεις με την ίδια παραβίαση από ένα μηχανοκίνητο όχημα.

- Δηλαδή όλα τα μηχανοκίνητα οχήματα είναι ίδια, ή το ίδιο επικίνδυνα; Αφού δεν διαφοροποιούνται τα πρόστιμα για τους οδηγούς βαρέων φορτηγών γιατί να διαφοροποιούνται για τους ποδηλάτες; Αν είναι έτσι, να αρχίσουμε όλοι οι οδηγοί δικύκλων (κάποιοι φυσικά το κάνουν) να περνάμε όλα τα φανάρια με κόκκινο γιατί "δεν είναι και τόσο επικίνδυνο"! Και οι πεζοί επίσης, όταν τα οχήματα είναι σε κάποια απόσταση ασφαλείας, να διασχίζουν με κόκκινο όλους τους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας.

Συνοψίζοντας, θα γράψω για άλλη μια φορά την άποψή μου και ας γίνω κουραστικός. Μηδενική ανοχή στη μη τήρηση των κανόνων γενικώς και του ΚΟΚ ειδικώς. Είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στους κανόνες. Πεζοί, δικυκλιστές, οδηγοί επαγγελματίες και μη, ένστολοι και μη, ποδηλάτες. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι ο ΚΟΚ πρέπει να αλλάξει τότε ας βρούνε έναν τρόπο να εκφράσουν τις απόψεις τους και να ζητήσουν τις αλλαγές που θεωρούν απαραίτητες. Μέχρι τότε οι κανόνες είναι κανόνες για όλους και τα πρόστιμα είναι πρόστιμα για όλους.

Μιλώντας για τα πρόστιμα και το ύψος τους, αν κάποιος ήθελε να προτείνει μια διαφορετική προσέγγιση, θα μπορούσε να υποστηρίξει το αγγλικό μοντέλο. Εκεί κάποια πρόστιμα, όπως αυτά που σχετίζονται με την παραβίαση των ορίων ταχύτητας, υπολογίζονται ανάλογα με το εισόδημα του παραβάτη. Διαβάζω ότι κάτι αντίστοιχο σκέφτεται να εφαρμόσει και στην Ελλάδα το αρμόδιο υπουργείο. Δεν το βρίσκω παράλογο, αλλά ας περιμένουμε να μάθουμε περισσότερα γιατί εδώ όλα τα κάνουμε με λάθος τρόπο...

Θα κλείσω με ένα περιστατικό που έζησα πριν από λίγες ημέρες. Μόλις έχει ανάψει το φανάρι μου αλλά ο ευτραφής μεσόκοπος ποδηλάτης διασχίζει αγκομαχώντας τον ελαφρά ανηφορικό κάθετο δρόμο και φυσικά με καθυστερεί (αφού αποφάσισα να προσέξω πριν ξεκινήσω και να του επιτρέψω να περάσει). Του απευθύνομαι λέγοντας με νόημα: «Μια φορά να δω ποδηλάτη να σέβεται το κόκκινο…» και μου απαντάει αρνητικά κουνώντας επιδεικτικά το κεφάλι δεξιά-αριστερά σα να ήθελε να μου πει: «δεν υπάρχει περίπτωση!»... 

ΥΓ. Η φωτογραφία του ανεπανάληπτου Λάμπρου Κωνσταντάρα στην ταινία "Τι 30 τι 40 τι 50" νομίζω ότι ταιριάζει γάντι σε μια μεγάλη μερίδα παραβατών που αδυνατούν να καταλάβουν ότι δεν είναι πια εικοσάχρονα παιδιά με άγνοια κινδύνου, που μπορούν να συμπεριφέρονται στο δρόμο τόσο ανώριμα. Κι εμείς κάναμε τρέλες μόλις πήραμε δίπλωμα και μάλιστα επικίνδυνες, αλλά μεγαλώνοντας οι περισσότεροι σοβαρευτήκαμε και γίναμε καλύτεροι οδηγοί και καλύτεροι πολίτες.

Last modified on Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016 20:32

Κύλιση στην Αρχή