Rosberg, αυτός ο μέτριος

Από τη μέρα που ο Rosberg ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την F1 έχω βαρεθεί να διαβάζω άρθρα και ποσταρίσματα συγκίνησης για μια καριέρα που τελειώνει νωρίς, μόλις στα 31 του.

Μα καλά, μόνο εγώ έχω την άποψη ότι ο γερμανοθρεμένος Φινλανδός δεν ήταν ποτέ τίποτε παραπάνω από ένας μέτριος αθλητής, που απλά εργαζόταν σκληρά; Σοβαρά τώρα, να τον θεωρούν μεγάλο οδηγό εκείνοι που δεν ξέρουν, οκ το καταλαβαίνω. Αλλά να λένε πως θα λείψει από το πρωτάθλημα και εκείνοι που ξέρουν τον χώρο, ε, αυτό με ξεπερνάει! 

Δεν τα βγάζω από το κεφάλι μου αυτά. Απλά έχω «διαβάσει» την πορεία του. Ο Rosberg ξεκίνησε να τρέχει στα καρτ στα 6 του και 4 χρόνια μετά βρέθηκε στην ίδια ομάδα με τον… Hamilton.

Αντίθετα όμως με τον Βρετανό που μπήκε μεν στο πρόγραμμα οδηγών της McLaren, αλλά έχοντας υπογράψει ένα σκληρό… μνημόνιο που απαιτούσε συγκεκριμένα αποτελέσματα ανά κατηγορία, ο Rosberg έχοντας καλύτερα κονέ πήγε στην γερμανική Formula BMW, μετά στην ομάδα του μπαμπά στην Formula 3 και στη συνέχεια στο GP2, του οποίου έγινε ο πρώτος πρωταθλητής.

Τελικά έφτασε στην F1, για τη σεζόν του 2006. Κάνοντας την σύγκριση, ο Hamilton μπήκε στο μεγάλο πρωτάθλημα έναν χρόνο αργότερα. Γιατί τα λέω αυτά;

Ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά.

Στα χρόνια που ο Rosberg άλλαζε ομάδες κατά πως του άρεσε, ο Hamilton είχε μια πιο λογική πορεία περνώντας από διάφορα πρωταθλήματα, όπως υπαγόρευε το πρόγραμμα της McLaren.

Το 2004 όμως, η Williams προσπάθησε να πάρει τον Βρετανό στο δικό της πρόγραμμα, αλλά η BMW που ήταν τότε ο προμηθευτής κινητήρων, είπε ένα «όχι», πιο μεγάλο και από το δικό μας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Δεν ξέρω αν έχει σημασία, αλλά η BMW είναι γερμανική.

To 2006 βρέθηκε με τα πολλά στο GP2, στην ίδια ομάδα όπου έναν χρόνο πριν είχε βρεθεί ο Γερμανός παλιός ομόσταβλος του. Την ίδια δηλαδή που μόλις είχε πάρει το πρωτάθλημα.

Στη σεζόν του 2006 ο Hamilton πήρε και αυτός το πρωτάθλημα, δίνοντας έτσι στην ART back to back τίτλους και σε αυτόν την ευκαιρία να ανέβει στην κορυφαία κατηγορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού σε πίστα.

Όπως όλοι θυμόμαστε, υπέγραψε στην McLaren, σε εκείνη την απίστευτη χρονιά όπου με τον Alonso τρώγονταν σαν τα κοκόρια, γεγονός που επέτρεψε στον Raikonen να πάρει το πρωτάθλημα.

Με την πρώτη πάντως, το έχασε στον πόντο.

Τι έκανε όμως ο Rosberg; Τίποτα το ιδιαίτερο. Θα μου πεις, δεν είχε τόσο καλό μονοθέσιο.

Θα σου πω ότι δεν τον πήρε και καμιά καλύτερη ομάδα.

Για να έχουμε και ένα μέτρο βέβαια, ας θυμηθούμε σε ποια ομάδα έτρεξαν για πρώτη φορά στην F1 ο Alonso και ο Raikonen.  Με την ταπεινή Sauber ο δεύτερος, με την ταπεινότερη Minardi ο πρώτος.

Ωστόσο, ας μην ξεχνάμε ότι ο Hamilton με τη μία έπαιξε για το πρωτάθλημα, δείχνοντας την κλάση του, ενώ αντίθετα ο Rosberg περίμενε έως το 2008 για το πρώτο πόντιουμ της καριέρας του. Γενικά, παρότι δεν τον βοηθούσε το μονοθέσιό του, δεν έδειχνε όμως πως έχει κάτι το ιδιαίτερο.

Αυτό κράτησε για όλα τα χρόνια στην Williams αλλά και για την πρώτη του χρονιά στην Mercedes, όπου έπαιζε στα ίσια τον Schumacher – αλλά, για μισό λεπτό! Για ποιον Schumacher μιλάμε; Πάντως όχι για αυτόν που κέρδιζε σερί πρωταθλήματα λίγα χρόνια νωρίτερα.

Έως το 2013 λοιπόν δεν έδειχνε τίποτα το ιδιαίτερο πέρα από μια σταθερότητα στους αγώνες, κάτι λογικό. Γερμανός είναι! Μετά από 3 χρόνια στην γερμανική ομάδα θα περίμενε κανείς πως η μετριότητά του θα τον έστελνε κάπου αλλού, άλλωστε υπήρχαν κι άλλοι Γερμανοί οδηγοί διαθέσιμοι για τις δύο θέσεις της Mercedes – ο Schumacher έπαιρνε οριστικά σύνταξη.

Ωστόσο έμεινε εκεί, είχε όμως παρέα για μια φορά ακόμα τον Hamilton. Για να συνδεθούμε με τα προηγούμενα, ο Βρετανός είχε ταλαιπωρηθεί πολύ με την πτώση της McLaren αλλά έδινε συχνά το παρόν με το τεράστιο ταλέντο του. Με άλλα λόγια, δεν ήταν πιο καλό το μονοθέσιό του σε σχέση πχ με την Mercedes του 2011-2012, αλλά ο ίδιος ήταν πιο καλός από τον Rosberg…

Με καταλαβαίνετε που το πάω, έτσι;

Για να οδηγήσει στο ίδιο επίπεδο με τον Hamilton έπρεπε να φτάσουμε στους τελευταίους αγώνες του 2015. Τελικά, με τα πολλά, βοηθούμενος και από τις εγκαταλείψεις του αντιπάλου του από μηχανικά προβλήματα, πήρε τον τίτλο φέτος.

Μπορώ να καταλάβω τι εννοούσε όταν είπε πως τα έδωσε όλα φέτος και πως δεν ήταν ούτε καλός σύζυγος, ούτε καλός πατέρας. Μπορώ να καταλάβω τι εννοούσε όταν είπε πως δεν θέλει να το ξανακάνει αυτό, να περάσει τόσο προσηλωμένος σε έναν στόχο μια ολόκληρη χρονιά.

Για να το κάνει αυτό, έπρεπε να ξεπεράσει πολλές φορές τον εαυτό του, καθώς ο αντίπαλος του ήταν, και είναι, ένας πραγματικά προικισμένος με ταλέντο οδηγός. Δούλεψε σαν το σκυλί για να ξεπεράσει το ταλέντο, και αυτή η φθορά, μαζί με τα τόσα χρόνια που λίγο ως πολύ έκανε το ίδιο πράγμα, τον εξάντλησε.

Το σέβομαι αυτό και σίγουρα έχει μια θέση στους πρωταθλητές της F1, την κέρδισε άλλωστε με το σπαθί του, αλλά αυτό δεν τον κάνει τίποτα περισσότερο από μια χρυσή μετριότητα, παντρεμένη με γερμανικό πείσμα.

Προσωπικά, δεν θα μου λείψει καθόλου. Εγώ θα ήθελα να είχαμε πιο πολλούς Hamilton και Verstappen.

Last modified on Δευτέρα, 05 Δεκεμβρίου 2016 23:13

Κύλιση στην Αρχή