Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι

Πάνε κοντά δεκαπέντε μήνες από την ημέρα που έγραψα το άρθρο σχετικά με τα σέρβις στις επίσημες αντιπροσωπείες, γκρινιάζοντας για το υψηλό τους κόστος και ενίοτε για τη χαμηλή τους ποιότητα. Μια καλή επανάληψη των όσων ανέφερα τότε δεν βλάπτει και αφήνεται στον αναγνώστη σαν άσκηση. Για να σας βοηθήσω, θα σας δώσω το link, αν και μπορείτε πια να κάνετε και αναζήτηση με λέξεις-φράσεις κλειδιά στο αγαπημένο μας site, με χρήση του σχετικού εργαλείου που βρίσκεται πάντα στη δεξιά μεριά του μενού. Αυτό χρησιμοποίησα κι εγώ και με τη βοήθεια της λέξης "SUZUKI" βρήκα το επιθυμητό αποτέλεσμα (άρθρο):

Σημ. Το άρθρο υπάρχει στο παλιό site και δεν θα το βρείτε με αναζήτηση. Υπομονή μέχρι να εκδοθεί και η archived έκδοση του YourGear

Αντιπροσωπίες, εγγυήσεις, συντηρήσεις εν καιρώ κρίσης

Θα παραθέσω εδώ μια από τις πιο σημαντικές φράσεις εκείνου του άρθρου: "Ένα αντίστοιχο δίλημμα κλήθηκα να απαντήσω και πριν από εννέα μήνες, όταν απέκτησα το σημερινό μου δίτροχο σύντροφο, το Suzuki GSX650F. Το παρέλαβα από την επίσημη έκθεση του εισαγωγέα (Σφακιανάκης ΑΕΒΕ) στο Μπουρνάζι. Ήταν το τελευταίο ίσως κομμάτι που είχε ξεμείνει στην έκθεση από το 2009, χωρίς ABS αλλά με μια τιμή πραγματική πρόκληση! (δεν θα σας την πω) Επίσης η εξυπηρέτηση, αλλά πάνω απ' όλα η οικειότητα που ένιωσα με τα παιδιά στην έκθεση με κέρδισε σε τέτοιο βαθμό που αποφάσισα να αθετήσω την απόφασή μου και να κάνω τα service της μηχανής στο συνεργείο της εταιρείας που συστεγάζεται με την έκθεση." Κρατήστε αυτή τη φράση. Το γιατί θα το καταλάβετε παρακάτω.

 Μια μέρα που ανοίξανε οι Ουρανοί και πλημμύρισαν οι δρόμοι.

Από την ημέρα εκείνη, που αποφάσισα να μην ξαναπατήσω σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο για τη συντήρηση της SUZUKI μου, αυτή έχει διανύσει άλλα 20.000 χιλιόμετρα, πάντα κάτω από τις συνθήκες που περιέγραφα τότε. Αυτό σημαίνει ότι έχουν μεσολαβήσει δύο μικρά σέρβις (18.000 και 30.000 χλμ) και ένα (μεγάλο) μεγάλο, των 24.000 που περιλαμβάνει ό,τι το (απλά) μεγάλο των 12.000 και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα. Εγώ, κρατώντας το λόγο μου, πραγματοποίησα αυτά τα τρία σέρβις σε μικρό συνεργείο απολύτου εμπιστοσύνης στο οποίο κατέληξα μετά από πολύ ψάξιμο και συζητήσεις. Και δεν το μετάνιωσα σε καμία στιγμή. Άλλωστε, πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα που διαθέτουν πραγματική άδεια συνεργείου και φέρουν το δικαίωμα της υπογραφής στο επίσημο βιβλίο συντήρησης της κάθε εταιρίας! Η τελευταία πρόταση είναι ένα θέμα από μόνη της.

Είναι λίγες μέρες τώρα που έχω την εντύπωση ότι "θέλω" τακάκια. Όχι εγώ δηλαδή, αλλά η μηχανή μου. Θες ένα μικρό σφύριγμα που δεν υπήρχε, θες η αίσθηση ότι η απόδοση της πέδησης είναι κατάτι μειωμένη, το είχα πάρει απόφαση. Άλλωστε 30+ χιλιάδες χιλιόμετρα είναι αρκετά για να φάνε την πάστα. Τι επιλέγουμε; "μαμά" τακάκια ή aftermarket; στην περίπτωσή μου ασυζητητί "μαμά". Για τη χρήση που κάνω έχουν αποδειχθεί ιδανικά! Μηδενικός θόρυβος, καλή αίσθηση, αποτελεσματικότητα από το πρώτο φρενάρισμα και μεγάλη διάρκεια. Τι άλλο να ζητήσω δηλαδή; το μόνο κακό είναι ότι για να τα προμηθευτώ πρέπει να βρω συνεργείο SUZUKI... κοντά μου... Απλό; καθόλου, αφού αρκετά έχουν κλείσει ή έχουν μεταφερθεί μακριά μου. Λέω να δοκιμάσω την τύχη μου σε αυτό της Λ.Κηφισίας στο ύψος του Αμαρουσίου. Ο ουρανός, αν και με ένα βαθύ γκρίζο χρώμα, σα να μου λέει "ξεκίνα, προλαβαίνεις". Εξοπλίζομαι με φουλ αδιάβροχη επένδυση και ξεκινάω.

 Η Κιβωτός του Νώε

Δεν ήταν γραφτό μου να είμαι τόσο τυχερός... Φτάνοντας στο συνεργείο, μια ανακοίνωση με ενημερώνει ότι έχουν μεταφερθεί στην άλλη πλευρά της πόλης. Επόμενη επιλογή η κάθετη μονάδα της αντιπροσωπείας στο Μπουρνάζι. Εκεί που αγόρασα τον Ιάπωνα. Εκεί που έχω δηλώσει ότι δεν θα ξαναπατήσω. Όχι γιατί έχω κάτι με τα παιδιά, ίσα-ίσα έχω τις καλύτερες εντυπώσεις, αλλά για όλα όσα έχω γράψει στο παλαιότερο άρθρο μου. Κάνω πέτρα την καρδιά μου και ξεκινάω. Στα μέσα της διαδρομής ξεκινάει και ο 2ος Κατακλυσμός του Νώε και κάπου στο Γαλάτσι συναντιόμαστε! Σφίγγω τη γροθιά μου, σφίγγω και τα δόντια και συνεχίζω. Χαμογελάω βλέποντας καμιά τριανταριά μηχανόβιους σταματημένους κάτω από μια γέφυρα να περιμένουν τη μπόρα να περάσει, ενώ η βροχή έχει ήδη περάσει το απαράδεκτο αδιάβροχο πανωφόρι μου και έχει μουσκέψει το μπλουζάκι μου. Με τα πολλά φτάνω στο συνεργείο λες και μόλις έχω κάνει Ice Bucket. Σα να μη συμβαίνει τίποτα, κατευθύνομαι στα ανταλλακτικά και ρωτάω για τακάκια μπρος-πίσω.

- Μια στιγμή να κοιτάξω... λοιπόν, σετ μπρος-πίσω έρχονται στα 148 ευρώ.
- 148, πολλά δεν είναι; δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο; καμιά έκπτωση; θα βρεθεί την πινακίδα μου στο σύστημα, από εδώ έχω πάρει τη μηχανή.
- Λυπάμαι αλλά έκπτωση μπορώ να περάσω μόνο αν κάνουμε την τοποθέτηση εδώ.
- Κατάλαβα. Και πόσο θα πάει με την τοποθέτηση;
- Μισό λεπτό... τα ίδια ακριβώς.
- Μάλιστα, δηλαδή δωρεάν η τοποθέτηση... αν μπορεί να γίνει τώρα προχωράμε.
- Φυσικά και μπορεί
μου απαντάει ο υπάλληλος κι εγώ τον κοιτάω με απορία. 
- εντάξει. Πετάγομαι να πω ένα γειά στα παιδιά στην έκθεση και επιστρέφω.

Ανεβαίνω που λέτε στην έκθεση, όπου κ Κώστας(;) και ο Βασίλης με υποδέχονται με ένα πλατύ χαμόγελο. Αρχίζω την αφαίρεση των βρεγμένων τα οποία απλώνω πρόχειρα σε μια καρέκλα, ενώ παράλληλα κλαίω τη μοίρα μου για τη βροχή που με βρήκε. Ξαφνικά ο Κώστας πιάνει ένα μαύρο T-shirt με τη στάμπα της SUZUKI από το ράφι και μου το δίνει. 
- έλα, φόρα αυτό. Πρέπει να σου κάνει.
Ξεπερνώντας τον αρχικό αιφνιδιασμό, βγάζω το μουσκεμένο μπλουζάκι και βάζω το στεγνό. Ήδη νιώθω καλύτερα και το χαμόγελο επιστρέφει. Επιστρέφω κι εγώ στο χώρο του συνεργείου, όπου με περιμένει μια ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη. Η μηχανή είναι ήδη μέσα και πλησιάζω το μηχανικό που την έχει αναλάβει. Με μια γρήγορη ματιά, γυρίζει και μου λέει:
- τα μπροστινά έχουν ακόμα πάστα για 2-3 χιλιάδες χιλιόμετρα. Τα πίσω έχουν ακόμα περισσότερη ζωή. Τι λες; είναι κρίμα να τα αλλάξεις από τώρα.
Κοντοστέκομαι. Ακούω καλά; ή με γελάνε τˊ αφτιά μου;
- αν είναι έτσι, ας περιμένουμε λίγο καιρό και ξανάρχομαι. Δεν κοιτάς και την αλυσίδα να ξέρω σε τι κατάσταση είναι; τριάντα χιλιάδες χιλιόμετρα είναι αυτά.
Τραβάει, μετράει, υπολογίζει και απαντάει:
- μια χαρά είναι η αλυσίδα. Την προσέχεις πολύ βλέπω. Θα βγάλει πολλά χιλιόμετρα ακόμα, αλλά θέλει λίγο μάζεμα. Κάτσε να φέρω ένα σταντ.
Σηκώνει, ξεσφίγγει, χαλαρώνει, μαζεύει, σφίγγει. Μετά λαδώνει, λαδώνει, λαδώνει. Κατεβάζει, στηρίζει και μου λέει:
- είσαι έτοιμος, φεύγεις.
Με μάτια γουρλωμένα, επιβεβαιώνω ότι είμαι ελεύθερος να φύγω και τον ευχαριστώ για την όλη εξυπηρέτηση. Επιστρέφω στην έκθεση να πάρω τα πράγματά μου και να χαιρετήσω τα παιδιά.

Για να μη μακρηγορώ, πήγα μουσκεμένος, τσατισμένος και προκατειλημμένος και έφυγα στεγνός, χαρούμενος και ικανοποιημένος. Πέρα όμως από το γεγονός ότι ένοιωσα ωραία, ένιωσα και την ανάγκη να μοιραστώ την περιπέτειά μου μαζί σας, γιατί μου αρέσει να αποδίδω πάντα "τα του Καίσαρως τω Καίσαρι". Και αυτή τη φορά τα παιδιά στο συνεργείο της αντιπροσωπείας κέρδισαν την εκτίμησή μου. Δεν ξέρω αν θα πάρω πίσω την απόφασή μου και θα πηγαίνω και πάλι εκεί για τη συντήρηση της Suzuki μου (πολύ αμφιβάλλω) αλλά ξέρω ότι αν το έκανα θα απολάμβανα άριστη εξυπηρέτηση και ποιότητα υπηρεσιών. Με το ανάλογο τίμημα δυστυχώς...

Last modified on Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016 18:53

Κύλιση στην Αρχή