Νικόλας Μπιρμπάκος

Νικόλας Μπιρμπάκος

Μετά το GP των ΗΠΑ, η F1 έκανε ένα ταξιδάκι νοτιότερα και έφτασε στο Μεξικό - μία από τις ομορφότερες πίστες, με τους ντόπιους να τη γεμίζουν και να δίνουν έναν τόνο ...γηπέδου!

Οι ζητωκραυγές σκεπάζουν τον θόρυβο των κινητήρων, κάτι που δίνει έναν άλλο τόνο στον αγώνα.

Όσο γι το τι θα δούμε; Πάντως οι χρόνοι των Vettel και Verstappen ήταν εξωπραγματικοί! Ειδικά του Γερμανού, που έκανε λάθος στην 6η στροφή και ήταν βέβαιος πως δεν θα τα καταφέρει. Κι όμως, την πήρε, για 96 εκατοστά τυ δευτερολέπτου.

96 εκατοστά!

Τι έχουμε λοιπόν; Ένα δίδυμο στην πρώτη σειρά, που την προηγούμενη φορά που βρέθηκαν έτσι, κατάφεραν να πέσουν ο ένας πάνω στον άλλον αρκετά μέτρα πριν την πρώτη στροφή - μιλάω φυσικά για το Gp Σινγκαπούρης.

Πίσω τους βρίσκονται οι δύο Mercedes, έτοιμες να επωφεληθούν από ένα λάθος.

Το αυτοκίνητο που σχεδιάστηκε από τον μυθικό Gordon Murray και κυκλοφόρησε από το 1992 έως το 1998, είναι από εκείνα που πέρασαν νωρίς στο αυτοκινητικό υποσυνείδητο ως απολύτως επιθυμητά, δίπλα στις Ferrari F40 και τις Mercedes 300Sl Gullwing.

Από την πρώτη στιγμή θεωρήθηκε ως ένα από τα πλέον ανόθευτα υπεραυτοκίνητα, που έμοιαζε να έρχεται απευθείας από τον κόσμο της F1. Πολλοί υποστηρίζουν πως, ακόμα και σήμερα, παραμένει κάτι μοναδικό.

Η διαμόρφωση με τα τρία καθίσματα, μπροστά ο οδηγός και λίγο πιο πίσω, δεξιά και αριστερά του οι επιβάτες, είναι μοναδική και δείγμα του πόσο προσεκτικός είναι ο σχεδιασμός του: έτσι έχεις τέλειο ζύγισμα όταν μέσα είναι μόνο ο οδηγός. Όμως δεν είναι στόχος του άρθρου να αναλύσουμε τα χαρακτηριστικά του supercar αυτού.

Το πόσο αξίζει ανά πάσα στιγμή ένα κλασικό όχημα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πρώτα πρώτα, από την σπανιότητα. Φυσικά από την κατάστασή του και εννοείται από το πόσο επιθυμητό είναι.

Προφανώς, στην περίπτωση της McLaren F1, το πόσο επιθυμητή είναι βαράει νωρίς νωρίς tilt. Η καλύτερη απόδειξη ήρθε όταν πριν λίγα χρόνια ο πασίγνωστος ηθοποιός και stand-up comedian, Rowan Atkinson έκανε τη δικιά του φύλλο και φτερό (για δεύτερη φορά), μετά από ένα ατύχημα με «πολλά», και η ασφαλιστική του έδωσε πάνω από 1.200.000 ευρώ (δεν έκανα λάθος με τα μηδενικά) για την επισκευή.

Το πρωί είδαμε τις κατατακτήριες για το GP Ιαπωνίας, όπου ο Hamilton έστειλε στο…χρονοντούλαπο της Ιστορίας (τι θυμήθηκα τώρα!) τον χρόνο που είχε κάνει ο Schumacher to 2006, για 1,5 δευτερόλεπτο.

1,5 δευτερόλεπτο!

Κάτι παραπάνω από μία αιωνιότητα για την F1…

Έχω βάσιμες υποψίες πως το πρωί της Κυριακής (στις 8 ώρα Ελλάδας ο αγώνας, το μεσημέρι σε μαγνητοσκόπηση από την ΕΡΤ), θα γίνει νέο ρεκόρ και στον ταχύτερο γύρο στον αγώνα – ρεκόρ που κρατάει ο Raikonen από το 2005.

Κάνοντας κλικ στη φωτό που ακολουθεί, θα δείτε τον γύρο που έδωσε την πρώτη θέση στην εκκίνηση στον Hamilton. Μετά επιστρέψτε εδώ!

Για να μη ξεχνιόμαστε, το πρωί του Σαββάτου στις 9 ώρα Ελλάδας, έχουμε τις κατατακτήριες της F1 από την πίστα της Σουζούκα, μία από τις λίγες αυθεντικές και συνεπώς «πραγματικές», στο καλεντάρι.

Τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά μοιράστηκαν ανάμεσα σε Mercedes και Ferrari, με την πρώτη κερδίζει τις εντυπώσεις (και τους χρόνους) στο FP2, σε συνθήκες που έβρεχε «παπάδες» (για να μην πούμε Μητροπολίτες). Το τι αξία έχει αυτό, θα φανεί μόνο στον αγώνα, καθώς από τα 20 μονοθέσια, πίστα «πάτησαν» τα 14, και από αυτά, μόνο 5 έκαναν τελικά ολόκληρο γύρο…

Όσο για το FP1, στην πρώτη θέση ήταν η Ferrari του Vettel, με τον Hamilton μόλις 211 χιλιοστά πίσω του. Το μετεωρολογικό δελτίο λέει πάντως πως και το FP3 αλλά και οι κατατακτήριες θα διεξαχθούν υπό βροχή, κάτι που θα ελαχιστοποιήσει το πλεονέκτημα που έχουν οι Mercedes, που έχουν πάντα περισσότερα άλογα σε αυτή τη διαδικασία,

Όλα δείχνουν πως θα έχουμε μεγάλη μάχη!

Ο αγώνας ήταν καταπληκτικός (εκτός κι αν είσαι ο Raikonen που δεν ξεκίνησε καν). Οι Mercedes έχασαν καθαρά και σε κανένα σημείο του αγώνα δεν έδειξαν κάτι από την μέχρι τώρα εικόνα τους. Αντίθετα, οι Red Bull πέταγαν! Λες και είχαν βρει όλα τα χαμένα άλογα του κινητήρα της Renault!.

Προσπεράσματα είδαμε ένα σωρό, μάχες, τζαρτζαρίσματα...Είδαμε και τον Alonso να καταστρέφει ένα προσπέρασμα - του Vettel στον Ricciardo - γιατί μεγάλος, μεγάλος, αλλά ώρες ώρες είναι και μεγάλος μ@λ@κ@ς.

Όλα καλά, και χωρίς να έρθει βροχή - κάτι που δε θα ήταν και ασυνήθιστο για τη Μαλαισία! 

Και ξαφνικά, κι αφού έχει πέσει η σημαία με τα καρουδάκια, βλέπουμε τη μοναδική Ferrari στην πίστα να βρίσκεται στο πλάι του δρόμου, με την πίσω αριστερά ρόδα να κρέμεται σαν ακρωτηριασμένο πόδι στρατιώτη από σκηνή της Διάσωσης του στρατιώτη Ράιαν. Κανονικά, εδώ θα χρειαστούμε τη γνώμη του γιατρού μας, αν και σε άλλη ειδικότητα, Κώστα Αυγίκου, που τυχαίνει εκτός από αυτοκινητολόγος να είναι χειρουργός οφθαλμίατρος. Άρα, βλέπει καλά!

Πρώτα όμως, ας δούμε τα πλάνα, κι ας ακούσουμε τα σχόλια των παρουσιαστών του Sky, που "έπιασαν" και το ότι αυτό το συμβάν, μπορεί να επιφέρει αλλαγή κιβωτίου στον επόμενο αγώνα, άρα περισσότερες χαμένες θέσεις για τον Γερμανό.

20 χιλιόμετρα μήκος.

156 στροφές.

1440 μέτρα υψομετρική διαφορά.

7,2% η μέση κλίση της διαδρομής.

Σχεδόν σε κάθε στροφή, αν κάνεις λάθος, η έξοδος σε οδηγεί στο …χάος. Ή, ακόμα παραπέρα.

Η ανάβαση του Pikes Peak είναι ένας ιδιόμορφος αγώνας και μια ξεχωριστή διαδρομή – ειδικά για τα δεδομένα των ΗΠΑ. Ο δρόμος απλώνεται σαν φίδι στις πλαγιές του Pikes Peak, την ψηλότερη κορυφή των Rocky Mountains στο Colorado, με τη γραμμή τερματισμού να βρίσκεται στα 4300 μέτρα! Δύο μέτρα παραπάνω, τελειώνει και το βουνό…

Για να πάρετε μια ιδέα, του τι σημαίνει αυτό το υψόμετρο, σημειώστε πως το οξυγόνο είναι μόλις 60% αυτού που αναπνέουμε στο επίπεδο της θάλασσας, ενώ το νερό βράζει στους 86 βαθμούς Κελσίου, λόγω της μικρότερης ατμοσφαιρικής πίεσης.

Μάλλον, δεν είναι ένα μέρος που θες να κάτσεις πολύ, εκτός αν θες να… πιείς, γρήγορα, ζεστό καφεδάκι.

Μια φορά και έναν καιρό, το να παρκάρεις ήταν κάτι που απαιτούσε ένα, κάποιο, ταλέντο. Όλοι το έκαναν, αλλά όχι το ίδιο καλά. Και έπειτα ήρθαν τα αυτόματα συστήματα που στρίβουν τιμόνια και πατάνε φρένο-γκάζι, και έγιναν όλοι το ίδιο… μέτριοι!

Μισό λεπτό όμως, δε θέλω να πάω τόσο μπροστά. Ας σταθούμε στην πρώτη γραμμή άμυνας του Α.Ο. (του Αδαή Οδηγού δηλαδή), τους αισθητήρες απόστασης. Ξέρετε, αυτό το σύστημα που κάνει μπιπ-μπιπ-μπιπ-μπιιιιιιιιπ , όταν παραπλησιάζεις στο πίσω, ή το μπροστά όχημα.

Δεν το βρίσκω άχρηστο, ίσα ίσα, μακάρι να το είχα στο 4,745 μέτρων, τριών όγκων γαϊδούρι που οδηγώ στις καθημερινές μου μετακινήσεις.  Θα με διευκόλυνε πολύ, ειδικά στην όπισθεν, μιας και από το τζάμι μέχρι τον προφυλακτήρα μεσολαβούν γύρω στους 80, «τυφλούς» πόντους. Το πρόβλημα όμως με το εργαλείο αυτό, είναι πως έδωσε τη δυνατότητα σε εκείνους που δεν το «έχουν», να κολλάνε πάνω σου.

Το Πράμα θα κάνει 0-160 σε 3,8 δευτερόλεπτα. Όσο θες για να γεμίσεις τους πνεύμονές σου με αέρα!

Προς το παρόν έχει όνομα που ταιριάζει με αμερικάνικο μαχητικό του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, το P-40, θα κατασκευάζεται όμως στην Αγγλία από την Ariel – δημιουργό των Atom και Nomad, δύο από τα πιο τρελά οχήματα που πάτησαν ποτέ δρόμο (όχι ελληνικό βέβαια) και βγάζουν πινακίδες.

Για να βάλετε στο σωστό πλαίσιο το μέγεθος της ταχύτητας που θα έχει το Πράμα (εγώ έτσι θα το λέω πάντως), τα 100 χλμ/ώρα θα έρχονται σε 2,4 δευτερόλεπτα, τα 240 σε 7,8, και θα τελικιάζει στα 260, φαντάζομαι όχι πάνω από ένα δευτερόλεπτο αργότερα.

Τελική 260, κάτω από 9 δευτερόλεπτα, το βάζετε στο νου σας;

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, μια Φερράρι-Η- Φερράρι κάνει το 0-160, ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο πιο αργά!!

Η βρόχα έπεφτε...ράι θρου, που έλεγε και ο μέγας Ζαμπέτας, όμως αυτό καθόλου δεν επηρέασε τον Hamilton, που άρπαξε την πρώτη θέση στις κατατακτήριες, και από αυτήν θα εκκινήσει σήμερα το μεσημέρι.

Μπορεί οι Ιταλοί να ήθελαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο το 1-2 στην εκκίνηση του αγώνα "τους" στο Ναό της Ταχύτητας, την Μόντσα, αλλά εκτός που ήταν άλλες οι βουλές του Θεού, ήταν άλλες και οι βουλές της Mercedes!

Οι κατατακτήριες χαρακτηρίστηκαν από τη μεγάλη καθυστέρησή τους λόγω της βροχής και τις ακόμα μεγαλύτερης καθυστέρησης, επειδή ο Grosjean το παράκανε στη μεγάλη ευθεία με αποτέλεσμα η Haas του να πάρει μπόλικο χορτάρι και μερικά μέτρα μπαριέρες. Ευτυχώς, ήταν τέτοιες οι συνθήκες που δεν πήγαινε και τόσο γρήγορα.

Με το που βγήκε ο Γάλλος, η F1 έγινε ξαφνικά αμερικάνικος αγώνας - ξέρετε, εκεί που όταν βρέχει, πάνε σπίτι τους. Τα λεπτά περνούσαν, καθώς ο Whitting περίμενε να στεγνώσει η πίστα, κάτι που ήταν πρακτικά αδύνατο. Η εικόνα με την πίστα να έχει σε κάποια σημεία νερό, αλλά και πάλι όχι υπερβολικό, και τους οδηγούς να περιμένουν να... βγει ο ήλιος, ήταν απίστευτα γελοία.

Λίγο τεχνικό, αλλά ιδιαίτερα επεξηγηματικό το βίντεο της εβδομάδας! Προσέξτε το ιδαίτερα, όχι επειδή είναι του Sky Sports, αλλά επειδή ο κύριος με τα άσπρα μαλλιά δεξιά, δεν είναι άλλος από τον Pat Symonds!

Βιογραφικό δεν θα γράψουμε, γκουκλάρετε όσοι δεν γνωρίζετε, αλλά ο άνθρωπος ξέρει πολύ καλά το... άθλημα.

FireShot Capture 1 629 Ted and Pat F1 Tech Ferrari SF70H https www.youtube.com watch

 

Σελίδα 1 από 4
Κύλιση στην Αρχή