Ιστορικά αυτο-α-κίνητα

Η 18η Οκτωβρίου 2017 θα μπορούσε, σε μια πρώτη ανάγνωση, να χαρακτηριστεί ως η «μαύρη Παρασκευή» για το χώρο του ιστορικού οχήματος στην Ελλάδα. Εκείνη την ημέρα έγινε ευρέως γνωστό το περιεχόμενο του ΦΕΚ 3641 που είχε δημοσιευθεί μόλις δύο 24ωρα πριν. Είναι, όμως, πραγματικά έτσι;

Ρίχνουμε μια σφαιρική ματιά στο “πριν”, εντοπίζοντας τις παθογένειες, και προτείνουμε ρεαλιστικές λύσεις για το “μετά”, με γνώμονα την κοινή λογική, το όφελος όλων των εμπλεκομένων πλευρών και τα ισχύοντα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ταυτόχρονα, σκιαγραφούμε τον τρόπο που σκέπτονται οι πραγματικοί φίλοι των vintage τροχοφόρων τα οποία, εξ΄ορισμού, έχουν φτιαχτεί για να κινούνται.

Μια κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Μεταφορών κατέστησε ουσιαστικά άχρηστες τις λεγόμενες «πινακίδες ιστορικού οχήματος», οι οποίες εκδίδονταν από τρεις Ομοσπονδίες - αντιπροσώπους διεθνών οργανισμών. H αυτόνομη κίνηση των οχημάτων που τις φέρουν επιτρέπεται πλέον μόνο στο πλαίσιο εκδηλώσεων, στην εκκίνηση των οποίων θα πρέπει να φτάσουν με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Επιβάλλεται, λοιπόν, η χρήση πλατφόρμας ή αυτοκινητάμαξας, γεγονός που αυξάνει σε δυσθεώρητα ύψη το κόστος συμμετοχής.

Το ίδιο ισχύει και για τη μετακίνησή τους για λόγους επισκευής ή συντήρησης. Κατανοητός, ελπίζω, ο παραλογισμός αφού μια απλή αλλαγή λαδιών θα φτάσει να επιβαρύνεται με ένα ποσό περί τα 80-100 ευρώ με τα τρέχοντα δεδομένα, ενώ αναρωτιέμαι σε τι χώρους και με ποιες συνθήκες ασφαλείας θα γίνεται ο ανεφοδιασμός τους με καύσιμα.

Κύλιση στην Αρχή