Senna Estoril

Από τον πουσαρισμένο κινητήρα της Renault στην πλάτη του Senna έβγαιναν γύρω στα 810 μπαρουτοκαπνισμένα άλογα. Τα δύο πρωτόγονα turbo της Garrett ρουφούσαν τον αέρα γύρω από το μονοθέσιο και τον ξερνούσαν συμπιεσμένο γύρω στα 5 bar, που παρέα με το ειδικό καύσιμο περνούσαν από τον ηλεκτρονικό ψεκασμό στους έξι κυλίνδρους σε σχήμα V.

Από τα μόλις 1492 κυβικά της Lotus 97T, η ροπή και η ιπποδύναμη έφταναν στα πεντατάχυτα χειροκίνητα κιβώτια με τους «αντρικούς» συμπλέκτες, πιο ακατέργαστες και από το ωμό πετρέλαιο που βγαίνει από πηγή στη Σαουδική Αραβία. Τα συστήματα τροφοδοσίας ήταν τόσο αναξιόπιστα ώστε οι μηχανικοί να μη γνωρίζουν καν πόση βενζίνη έχουν καταναλώσει.

Στο GP του San Marino το 1985, πέντε μονοθέσια δεν έφτασαν στο τέρμα, απλά γιατί δεν είχε μείνει σταγόνα οκτανίων στα ντεπόζιτά τους! Όχι απλά κάποιοι πέντε – αλλά οι πέντε πρώτοι. Και ο Prost που έφτασε, ακυρώθηκε γιατί με άδειο το ρεζερβουάρ το μονοθέσιό του ζύγιζε 2 κιλά λιγότερο από το επιτρεπτό. Τόσο οριακά ήταν όλα στη σεζόν του 1985.

Κύλιση στην Αρχή