Το αυτοκίνητο που σχεδιάστηκε από τον μυθικό Gordon Murray και κυκλοφόρησε από το 1992 έως το 1998, είναι από εκείνα που πέρασαν νωρίς στο αυτοκινητικό υποσυνείδητο ως απολύτως επιθυμητά, δίπλα στις Ferrari F40 και τις Mercedes 300Sl Gullwing.

Από την πρώτη στιγμή θεωρήθηκε ως ένα από τα πλέον ανόθευτα υπεραυτοκίνητα, που έμοιαζε να έρχεται απευθείας από τον κόσμο της F1. Πολλοί υποστηρίζουν πως, ακόμα και σήμερα, παραμένει κάτι μοναδικό.

Η διαμόρφωση με τα τρία καθίσματα, μπροστά ο οδηγός και λίγο πιο πίσω, δεξιά και αριστερά του οι επιβάτες, είναι μοναδική και δείγμα του πόσο προσεκτικός είναι ο σχεδιασμός του: έτσι έχεις τέλειο ζύγισμα όταν μέσα είναι μόνο ο οδηγός. Όμως δεν είναι στόχος του άρθρου να αναλύσουμε τα χαρακτηριστικά του supercar αυτού.

Το πόσο αξίζει ανά πάσα στιγμή ένα κλασικό όχημα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πρώτα πρώτα, από την σπανιότητα. Φυσικά από την κατάστασή του και εννοείται από το πόσο επιθυμητό είναι.

Προφανώς, στην περίπτωση της McLaren F1, το πόσο επιθυμητή είναι βαράει νωρίς νωρίς tilt. Η καλύτερη απόδειξη ήρθε όταν πριν λίγα χρόνια ο πασίγνωστος ηθοποιός και stand-up comedian, Rowan Atkinson έκανε τη δικιά του φύλλο και φτερό (για δεύτερη φορά), μετά από ένα ατύχημα με «πολλά», και η ασφαλιστική του έδωσε πάνω από 1.200.000 ευρώ (δεν έκανα λάθος με τα μηδενικά) για την επισκευή.

Κύλιση στην Αρχή