Το YourGear επιστρέφει! Πιο δυνατό, πιο επίκαιρο, πιο απολαυστικό!

Νικόλας Μπιρμπάκος

Νικόλας Μπιρμπάκος

Από τη μέρα που ο Rosberg ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την F1 έχω βαρεθεί να διαβάζω άρθρα και ποσταρίσματα συγκίνησης για μια καριέρα που τελειώνει νωρίς, μόλις στα 31 του.

Μα καλά, μόνο εγώ έχω την άποψη ότι ο γερμανοθρεμένος Φινλανδός δεν ήταν ποτέ τίποτε παραπάνω από ένας μέτριος αθλητής, που απλά εργαζόταν σκληρά; Σοβαρά τώρα, να τον θεωρούν μεγάλο οδηγό εκείνοι που δεν ξέρουν, οκ το καταλαβαίνω. Αλλά να λένε πως θα λείψει από το πρωτάθλημα και εκείνοι που ξέρουν τον χώρο, ε, αυτό με ξεπερνάει! 

Αύριο είναι η μητέρα των μαχών.Το πρωτάθλημα θα κριθεί στον τελευταίο αγώνα, στον αγώνα του Abu Dhabi. Αναρωτιέμαι, τι να σκέφτεται αυτή την ώρα ο Hamilton;

Δεν μπορεί, θα του έχει περάσει από το μυαλό ο τελευταίος αγώνας του 2008. Τότε που ο Massa κέρδισε αλλά ο Βρεττανός στην τελευταία στροφή πέρασε τον Timo Glock και η πέμπτη θέση που πήρε ήταν αρκετή για να πάρει το πρωτάθλημα. Για έναν βαθμό!

Οκτώ χρόνια μετά ο Hamilton βρίσκει τον εαυτό του στη θέση του Βραζιλιάνου, να κυνηγάει το πρωτάθλημα και να πρέπει να κερδίσει στον τελευταίο αγώνα, ενώ ο Rosberg να τερματίσει το πολύ τέταρτος.

Να το μισό Deja vu....

Βέβαια, όλα αυτά τα ξέρει και ο Rosberg και δεν είμαι βέβαιος ότι αισθάνεται χαλαρός, καθώς τα θαύματα δεν γίνονται δύο φορές μέσα στην ίδια δεκαετία! Οπωσδήποτε όμως, το μονοθέσιό του είναι το ίδιο με του Βρετανού (κάτι που δεν ίσχυε για Ferrari και McLaren - το ιταλικό ήταν, μάλλον, πιο γρήγορο) .

Άλλωστε από 1-2 φέτος έχουν χορτάσει στην Mercedes. Γιατί να μην γίνει ένα ακόμα;

Σίγουρα τα φετινά μονοθέσια είναι τρομερές μηχανές. Με τους τουρμπισμένους κινητήρες τους, τα ERS, τα MGU-K και MGU-H, τα ES, CE, TC και βέβαια το διαβόητο DRS (δεν το γουστάρω καθόλου...), τα εξαιρετικά ελαστικά, την προχωρημένη αεροδυναμική και τα ασύγκριτα σε σχέση με το παρελθόν σασί, τα μοντέρνα μονοθέσια είναι ταχύτητατα.

Σε αυτό δεν διαφωνεί κανείς.

Βέβαια, εξακολουθούν να ακούγονται χειρότερα και από ...μπάμπουρα που έχει κλειστεί μέσα σε χαρτόκουτο, να προσπερνούν με δυσκολία ακόμα και σε φαρδιές πίστες (πρακτικά μόνο με DRS), και να κάνουν οικονομία στο γκάζι για να αντέξουν μια σεζόν με περιορισμένο αριθμό κινητήρων, περιφερειακών (τα διάφορα που έγραψα στην αρχή) καθώς και κιβωτίων.

Με τα χρόνια, από κακομούτσουνα με περίεργη εμπρός αεροτομή, σχεδιαστικά φλύαρη και πολύ φαρδιά, και την πίσω ακόμα χειρότερη, που έτσι ψηλή και στενή μοιάζει σαν στενοκώλα ξερακιανή Σουηδή (άλλο που το '80 τις γούσταραν τρελά στα ελληνικά νησιά), μάθαμε να τα θεωρούμε όμορφα και τα συνηθίσαμε - ευτυχώς αυτό θα αλλάξει σύντομα.

Δεν το περίμενα, όταν το επέλεγα, πως θα ήταν τόσο δύσκολο! Μιλάω για το κουίζ της προηγούμενης Παρασκευής.

Προέκυψαν κάποιες απαντήσεις, μία ήρθε πολύ κοντά (πέτυχε την εταιρία), αλλά τελικά... τζίφος!

Το αντικείμενο που βλέπετε είναι ο λεβιές... ταχυτήτων. Ναι, στα γαλλικά αυτοκίνητα του '70 όπως πχ το Renault 4, συχνά εκεί βρισκόταν.

Είχε και ενδιαφέρουσα διάταξη. Πρώτη αριστερά εμπρός. Δευτέρα αριστερά πίσω. Τρίτη ευθεία μπροστά. Τετάρτη ευθεία πίσω. Όπισθεν πίσω τραβηχτοπατητή δεξιά....

Ωστόσο το όχημα αυτό δεν ήταν το Renault 4. Από αυτό είχε δανειστεί τα μηχανικά μέρη, όμως.

Λοιπόν. να το πάρει ο ποταμός;

Το πρώτο που ακούει όποιος αρχίζει να ασχολείται με την αγωνιστική οδήγηση, ακόμα και σε επίπεδο καρτ σε ημιάγρια πίστα της επαρχίας, είναι πως το πιο σημαντικό είναι οι γραμμές.

Η γραμμή είναι, με άλλα λόγια, η καμπύλη με την οποία ο οδηγός προσεγγίζει την κάθε καμπή. Ανάλογα με το όχημα, σε ποιον άξονα βρίσκεται η κίνηση, την ιπποδύναμη, την κατανομή βάρους και την κατάσταση του οδοστρώματος, αυτή η καμπύλη είναι διαφορετική.  Σε μια πίστα μάλιστα, μπορεί να είναι διαφορετική ανάλογα με την θερμοκρασία και το πόσο λάστιχο έχει στρωθεί – αυτό θα συμβεί αυτό το σαββατοκύριακο στον αγώνα F1 στην Μαλαισία, καθώς η άσφαλτος είναι φρέσκια και συνεπώς «καθαρή» από γόμα.

Μπορεί η F1 να είναι πολλά βήματα εμπρός στο θέμα της μετάδοσης ενός αγώνα, βοηθάει άλλωστε το ότι διεξάγεται σε πίστα, και άρα υπάρχουν πολλές κάμερες σε κάθε ενδιαφέρον σημείο της, αλλά πρόσφατα η χρήση μιας νέας τεχνολογίας (που περιέργως δεν έχει αξιοποιήσει η F1) από το WRC μας έχει δώσει εξαιρετικά ενδιαφέροντα πλάνα.

Έχει 1500 άλογα. Κάτω από το πίσω...καπώ, έχει έναν μικρούλι κινητήρα 8 λίτρων! Κάνει το 0-100 σε 2,5 δευτερόλεπτα, το 0-200 σε 6,5 και το 0-300 σε 13,6.

Η τελική του φτάνει τα 435 χιλιόμετρα την ώρα.

Και η τιμή του; Μόλις 2,6 εκατομμύρια δολάρια (δεν σας το λέω σε ευρώ, γιατί για να το αγοράσετε λογικά κάνετε όλες τις συναλλαγές σας στο αμερικάνικο νόμισμα και πρέπει να βρίσκεστε στην λίστα του Forbes).

Μιλάω φυσικά για την Bugatti Chiron που ένας κακός θα μπορούσε να πει πως είναι μια μηχανή που φτιάχνει... χήρες! 

Προφανώς και δεν είναι κάτι που θα πουλήσει σαν ζεστό κουλούρι, άλλωστε θα κατασκευάζονται μόνο 100 τον χρόνο, με μέγιστο αριθμό το 500. Αν θέλετε να το αγοράσετε, και άρα ανήκετε σε αυτό το 1% (μπορεί και λιγότερο) των ανθρώπων, να ξέρετε πως τα 150-200 έχουν ήδη πουληθεί. Μαζέψτε κανένα φράγκο στις offshore σας και δώστε προκαταβολή για το 2019 λοιπόν! 

Για προφανείς λόγους πείραξα την φωτογραφία ώστε να μην είναι ευδιάκριτο το πρόσωπο του παιδιού που με κοιτούσε την ώρα που έβγαζα την φωτογραφία. Ναι, εδώ βλέπετε ένα παιδί, το πολύ 4 ετών που από το πίσω (!) κάθισμα έχει βγάλει σχεδόν όλο τον κορμό του έξω από το παράθυρο του οδηγού - φαίνονται καθαρά και τα δύο χέρια.

Το όχημα εδώ είναι ακίνητο, όμως το παιδί ήταν σε αυτή τη θέση για τουλάχιστο 400 μέτρα! Και ο γονιός;

Η μαμά που οδηγούσε με το ένα χέρι, γιατί με το άλλο μίλαγε στο 5,5 ιντσών κινητό της, από ότι φαίνεται δεν είχε κανένα πρόβλημα... Δυστυχώς δεν βρισκόμουν δίπλα της για να της κάνω παρατήρηση, αν και θα το σκεφτόμουν 2 φορές πριν το πράξω καθώς στο παρελθόν σε ανάλογη περίπτωση έφαγα ένα βρισίδι που ακόμα το θυμάμαι.

Τον ονομάζουν αγώνα της Ευρώπης, αλλά γίνεται στο Αζερμπαϊτζάν. Το γιατί δεν το ονόμασαν όπως την χώρα τους θα το κουβεντιάσουμε σε άλλο άρθρο, εδώ όμως σας έχω μαζέψει τα βίντεο με όσα πρέπει να γνωρίζετε για την νέα πίστα, που στην πργματικότητα είναι ένα ακόμα σιρκουί πόλης.

Έχει βέβαια μία τεράστια ευθεία, όπου το γκάζι μένει στο 100% για 20 ολόκληρα δευτερόλεπτα (!) καθώς και αρκετά ανοιχτά κομμάτια που βρίσκονται έξω από την παλιά πόλη, έχει όμως και μερικά σημεία ανάμεσα στα παλιά σπίτια που μου θυμίζουν κάτι στενά στην... Καστέλα. Δεν κάνω πλάκα!

Κατά τα άλλα την ευθύνη για τον σχεδιασμό έχει και πάλι ο κύριος Τίλκε. Αλλά, αρκετά έγραψα. Δείτε τα βίντεο που ακολουθούν. Όπως κάθε φορά, ένα κλικ στην εικόνα και παίζουν.

Η απάντηση στο χθεσινό κουίζ για την στριφογυριστή διαδρομή είναι βέβαια ο Αχλαδόκαμπος ή αλλιώς Κωλοσούρτης!

Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Αχλαδόκαμπος πήρε το όνομά του από κάποιον - ποιον δεν μπορώ να σας πω γιατί οι απόψεις διήστανται - που έφτασε στο χωριό, είδε τον κάμπο με τις ελιές από κάτω και είπε:"Αχ, τί λαδόκαμπος!", με τον ίδιο τρόπο που το γνωστό "Ω! Καλκούτα" προέκυψε από το "oh quel cute ass"...

Αρκετοί το αναγνωρίσατε αμέσως γιατί τον έχετε φάει με το κουτάλι. Άλλωστε μόλις το 1991 παραδόθηκε ο νέος δρόμος για Τρίπολη και δεν χρειάζεται πλέον να περνάμε από εκεί

 

Πολύ δύσκολα θα το αναγνωρίσετε, γι΄αυτό και θα σας δώσω την βοήθεια του... κοινού!

Κάποτε, από εκεί περνούσε μια ολόκληρη Εθνική Οδός ενώ έχει και μια αρκετά κοντινή σχέση με τηγανητές πατάτες και καλαμάκια - που τότε, όταν ήμασταν μικροί, είχαν άλλη γεύση.

Στο σήμερα, δεν ξέρω σε τι κατάσταση είναι η άσφαλτος και πόση κίνηση έχει (μαντεύω, ελάχιστη), αλλά κάποτε πρέπει να πάρω το πισωκίνητό μου και να λυσάξω...

 

Σελίδα 2 από 3
Κύλιση στην Αρχή