Νικόλας Μπιρμπάκος

Νικόλας Μπιρμπάκος

Το πρώτο που ακούει όποιος αρχίζει να ασχολείται με την αγωνιστική οδήγηση, ακόμα και σε επίπεδο καρτ σε ημιάγρια πίστα της επαρχίας, είναι πως το πιο σημαντικό είναι οι γραμμές.

Η γραμμή είναι, με άλλα λόγια, η καμπύλη με την οποία ο οδηγός προσεγγίζει την κάθε καμπή. Ανάλογα με το όχημα, σε ποιον άξονα βρίσκεται η κίνηση, την ιπποδύναμη, την κατανομή βάρους και την κατάσταση του οδοστρώματος, αυτή η καμπύλη είναι διαφορετική.  Σε μια πίστα μάλιστα, μπορεί να είναι διαφορετική ανάλογα με την θερμοκρασία και το πόσο λάστιχο έχει στρωθεί – αυτό θα συμβεί αυτό το σαββατοκύριακο στον αγώνα F1 στην Μαλαισία, καθώς η άσφαλτος είναι φρέσκια και συνεπώς «καθαρή» από γόμα.

Μπορεί η F1 να είναι πολλά βήματα εμπρός στο θέμα της μετάδοσης ενός αγώνα, βοηθάει άλλωστε το ότι διεξάγεται σε πίστα, και άρα υπάρχουν πολλές κάμερες σε κάθε ενδιαφέρον σημείο της, αλλά πρόσφατα η χρήση μιας νέας τεχνολογίας (που περιέργως δεν έχει αξιοποιήσει η F1) από το WRC μας έχει δώσει εξαιρετικά ενδιαφέροντα πλάνα.

Έχει 1500 άλογα. Κάτω από το πίσω...καπώ, έχει έναν μικρούλι κινητήρα 8 λίτρων! Κάνει το 0-100 σε 2,5 δευτερόλεπτα, το 0-200 σε 6,5 και το 0-300 σε 13,6.

Η τελική του φτάνει τα 435 χιλιόμετρα την ώρα.

Και η τιμή του; Μόλις 2,6 εκατομμύρια δολάρια (δεν σας το λέω σε ευρώ, γιατί για να το αγοράσετε λογικά κάνετε όλες τις συναλλαγές σας στο αμερικάνικο νόμισμα και πρέπει να βρίσκεστε στην λίστα του Forbes).

Μιλάω φυσικά για την Bugatti Chiron που ένας κακός θα μπορούσε να πει πως είναι μια μηχανή που φτιάχνει... χήρες! 

Προφανώς και δεν είναι κάτι που θα πουλήσει σαν ζεστό κουλούρι, άλλωστε θα κατασκευάζονται μόνο 100 τον χρόνο, με μέγιστο αριθμό το 500. Αν θέλετε να το αγοράσετε, και άρα ανήκετε σε αυτό το 1% (μπορεί και λιγότερο) των ανθρώπων, να ξέρετε πως τα 150-200 έχουν ήδη πουληθεί. Μαζέψτε κανένα φράγκο στις offshore σας και δώστε προκαταβολή για το 2019 λοιπόν! 

Για προφανείς λόγους πείραξα την φωτογραφία ώστε να μην είναι ευδιάκριτο το πρόσωπο του παιδιού που με κοιτούσε την ώρα που έβγαζα την φωτογραφία. Ναι, εδώ βλέπετε ένα παιδί, το πολύ 4 ετών που από το πίσω (!) κάθισμα έχει βγάλει σχεδόν όλο τον κορμό του έξω από το παράθυρο του οδηγού - φαίνονται καθαρά και τα δύο χέρια.

Το όχημα εδώ είναι ακίνητο, όμως το παιδί ήταν σε αυτή τη θέση για τουλάχιστο 400 μέτρα! Και ο γονιός;

Η μαμά που οδηγούσε με το ένα χέρι, γιατί με το άλλο μίλαγε στο 5,5 ιντσών κινητό της, από ότι φαίνεται δεν είχε κανένα πρόβλημα... Δυστυχώς δεν βρισκόμουν δίπλα της για να της κάνω παρατήρηση, αν και θα το σκεφτόμουν 2 φορές πριν το πράξω καθώς στο παρελθόν σε ανάλογη περίπτωση έφαγα ένα βρισίδι που ακόμα το θυμάμαι.

Τον ονομάζουν αγώνα της Ευρώπης, αλλά γίνεται στο Αζερμπαϊτζάν. Το γιατί δεν το ονόμασαν όπως την χώρα τους θα το κουβεντιάσουμε σε άλλο άρθρο, εδώ όμως σας έχω μαζέψει τα βίντεο με όσα πρέπει να γνωρίζετε για την νέα πίστα, που στην πργματικότητα είναι ένα ακόμα σιρκουί πόλης.

Έχει βέβαια μία τεράστια ευθεία, όπου το γκάζι μένει στο 100% για 20 ολόκληρα δευτερόλεπτα (!) καθώς και αρκετά ανοιχτά κομμάτια που βρίσκονται έξω από την παλιά πόλη, έχει όμως και μερικά σημεία ανάμεσα στα παλιά σπίτια που μου θυμίζουν κάτι στενά στην... Καστέλα. Δεν κάνω πλάκα!

Κατά τα άλλα την ευθύνη για τον σχεδιασμό έχει και πάλι ο κύριος Τίλκε. Αλλά, αρκετά έγραψα. Δείτε τα βίντεο που ακολουθούν. Όπως κάθε φορά, ένα κλικ στην εικόνα και παίζουν.

Η απάντηση στο χθεσινό κουίζ για την στριφογυριστή διαδρομή είναι βέβαια ο Αχλαδόκαμπος ή αλλιώς Κωλοσούρτης!

Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Αχλαδόκαμπος πήρε το όνομά του από κάποιον - ποιον δεν μπορώ να σας πω γιατί οι απόψεις διήστανται - που έφτασε στο χωριό, είδε τον κάμπο με τις ελιές από κάτω και είπε:"Αχ, τί λαδόκαμπος!", με τον ίδιο τρόπο που το γνωστό "Ω! Καλκούτα" προέκυψε από το "oh quel cute ass"...

Αρκετοί το αναγνωρίσατε αμέσως γιατί τον έχετε φάει με το κουτάλι. Άλλωστε μόλις το 1991 παραδόθηκε ο νέος δρόμος για Τρίπολη και δεν χρειάζεται πλέον να περνάμε από εκεί

 

Πολύ δύσκολα θα το αναγνωρίσετε, γι΄αυτό και θα σας δώσω την βοήθεια του... κοινού!

Κάποτε, από εκεί περνούσε μια ολόκληρη Εθνική Οδός ενώ έχει και μια αρκετά κοντινή σχέση με τηγανητές πατάτες και καλαμάκια - που τότε, όταν ήμασταν μικροί, είχαν άλλη γεύση.

Στο σήμερα, δεν ξέρω σε τι κατάσταση είναι η άσφαλτος και πόση κίνηση έχει (μαντεύω, ελάχιστη), αλλά κάποτε πρέπει να πάρω το πισωκίνητό μου και να λυσάξω...

 

Αυτό το σαββατοκύριακο η F1 πηγαίνει στο Αζερμπαϊτζαν, στη νέα πίστα του Μπακού. Η πίστα δεν είναι ακριβώς...πίστα, καθώς μιλάμε για ένα ακόμα σιρκουϊ πόλης.

Ελπίζουμε να μην καταλλήξει σαν την Βαλένθια (μπλιαχ) ή το χάλι της Ρωσίας, ενώ προσωπικά θα έβαζα στις χειρότερες ever πίστες της F1 και αυτή της Σιγκαπούρης.

Όπως και να έχει το θέμα, ένα time lapse με το πως έφτιαξαν τα πιτ, το βρήκαμε. Α, και κάτι ακόμα. Σύμφωνα με την F1, το Αζερμπαϊτζάν είναι Ευρώπη. Επίσης, η Eurovision συμφωνεί...

Το Καναδικό GP γίνεται σε μια πίστα που λειτουργεί έτσι μόνο μια φορά τον χρόνο, σε μια πανέμορφη γωνιά του Μόντρεαλ, όπως βλέπετε στην φωτογραφία

Για περισσότερες πληροφορίες βρήκαμε βίντεο από την Ferrari και την Brembo. Λογικά δεν χρειάζεστε κάτι παραπάνω!

Για να τα δείτε κάντε κλικ στις εικόνες

Ο Hamilton έκανε και πάλι τον ταχύτερο χρόνο στις κατατακτήριες του Gp στο Μόντρεαλ! Αυτή ήταν η πέμπτη φορά στην καριέρα του στα πιο γρήγορα μονοθέσια του πλανήτη στην συγκεκριμένη πίστα, δεν ήρθε όμως και τόσο εύκολα, καθώς ο Rosberg ήταν κοντά του. 

Ένα μικρό λάθος του Γερμανού πιλότου στην αρχή του γρήγορου γύρου του στάθηκε αρκετό. Η διαφορά τους ήταν μόνο 62 χιλιοστά του δευτερολέπτου!!

Αρκετά κοντά τους είναι ο Vettel, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει τίποτα, καθώς ο αγώνας αναμένεται να διεξαχθεί σε πιο δροσερές συνθήκες, ενώ η βροχή δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Μην ξεχαστείτε. Ο Καναδάς είναι πολύ μακρυά και ο αγώνας θα προβληθεί στην χώρα μας στις 9 το βράδυ!

Το grid όπως διαμορφώθηκε από τις ποινές είναι:

Κάθομαι λοιπόν στο πίσω κάθισμα ενός οικογενειακού σεντάν προσπαθώντας να βάλω μια, κάποια, τάξη στον χαμό που με ευκολία δημιουργεί η, τότε 4χρονη, Κόρη. Κάποια στιγμή τα καταφέρνω, μαζεύω στο σκουπάκι, κλείνω την σακούλα με τα παιχνίδια και τραβάω το χερούλι της πόρτας για να βγω.

Αμ δε!

Το τραβάω αλλά η πόρτα δεν ανοίγει. Ενστικτωδώς δοκιμάζω το απέναντι. Τίποτα κι αυτό. Και τότε κατάλαβα.

Εσείς που έχετε παραξενευτεί, μάλλον δεν έχετε παιδιά. Εσείς που γελάτε με την ψυχή σας όμως, έχετε καταλάβει τι έπαθα. Ναι, κλείστηκα μέσα γιατί ήταν ενεργοποιημένες οι παιδικές κλειδαριές ασφαλείας, αυτό το μικρό διακοπτάκι πάνω στην κρυφή όταν κλείνει μεριά κάθε μιας από τις πίσω πόρτες… θα μου πεις, δεν το ήξερες; Όχι, γιατί ο κουμπάρος (του οποίου είναι το αυτοκίνητο) το είχε ενεργοποιήσει χωρίς να μου το πει.

Σελίδα 3 από 4
Κύλιση στην Αρχή