Editorial: Οι μελλοθάνατοι των δρόμων είναι λιγότεροι

Map 1 Number of deaths in road traffic accidents by NUTS 2 regions 2015

Στην εικόνα του άρθρου βλέπετε έναν χάρτη που απεικονίζει τον αριθμό θανάτων σε αυτοκινητικά δυστυχήματα ανά νόμο στην Ευρώπη και ανά εκατομμύριο κατοίκων για το 2017.

Αυτός ο τρόπος ταξινόμησης είναι και ο πλέον αξιόπιστος, καθώς ο αριθμός από μόνος του δεν λέει απαραίτητα κάτι. Παρατηρούμε λοιπόν ότι σε αντίθεση με την εύκολη άποψη πολλών πως στην Ευρώπη έχουν καλύτερους δρόμους, οδηγούν καλύτερα και άρα δεν σκοτώνονται στους δρόμους όπως εμείς, υπάρχει μια εντελώς διαφορετικά διασπορά των δυστυχημάτων.

Για παράδειγμα πολλές περιοχές της Γαλλίας περισσότερο μοιάζουν περισσότερο με την Ελλάδα παρά με την Γερμανία, ενώ το ίδιο ισχύει για την Ιταλία, χωρίς μάλιστα να υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ της πλούσιας βόρειας και της φτωχής νότιας. Ειδικά εκεί, στο κέντρο τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από ό,τι στα άκρα της χώρας.

Φυσικά, περνώντας τα χρόνια παρατηρείται βελτίωση σε αυτές τις θλιβερές στατιστικές, σε όλη την Ευρώπη – αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο. Η Eurostat έχει συγκρίνει τα νούμερα ανάμεσα σε 2009 και 2015 και η πτώση στον αριθμό θανάτων είναι από σημαντική έως εντυπωσιακή. Τη μεγαλύτερη ποσοστιαία πτώση εμφανίζει η Μάλτα με 48%, ενώ στη δεύτερη θέση είμαστε εμείς με 46%.

Τη μικρότερη πτώση παρουσιάζει η Φινλανδία με μόλις 5%, κάτι αναμενόμενο καθώς εκεί δεν υπάρχουν και πολλά περιθώρια βελτίωσης. Μόλις 266 δυστυχήματα είχαν για το 2015. Τους επόμενους μήνες περιμένουμε να βγουν τα νέα στατιστικά στοιχεία βέβαια αλλά η τάση είναι προφανής.

Στη δική μας περίπτωση, η ερμηνεία της μείωσης είναι ανοιχτή σε πολλές υποθέσεις. Η πιο προφανής είναι πως η κρίση περιόρισε κατά πολύ τα αυτοκίνητα στους δρόμους. Εγώ πάντως δεν τα βλέπω και τόσο λιγότερα κάθε πρωί στην Κατεχάκη. Ίσως έπαιξε πιο σημαντικό ρόλο το ότι τα λιγότερα χρήματα στην τσέπη σε συνδυασμό με την ακριβότερη βενζίνη επηρέασαν το πόσο πατάμε το γκάζι. Από την άλλη μεριά βέβαια, λόγω κρίσης δεν αγοράσαμε καινούρια και ασφαλέστερα αυτοκίνητα. Πώς και γίναμε καλύτεροι;

Φέραμε το δεύτερο καλύτερο σκορ λοιπόν στην Ευρώπη, παρότι αποκλείεται να μάθαμε να οδηγούμε καλύτερα και χωρίς να έχουμε καλύτερο αυτοκινητικό στόλο – μάλλον χειρότερο έχουμε.

Νομίζω πως το σημαντικότερο είναι ότι στα χρόνια αυτά άλλαξε η προσέγγισή μας προς την οδήγηση. Είτε λόγω κρίσης, είτε λόγω ηλικίας. Θέλω να εξηγήσω περισσότερο αυτό το τελευταίο.

Μπορεί να πει κανείς πως οι μέσες ηλικίες του σήμερα είναι οι νεαροί του χτες που ωρίμασαν και άφησαν τις χαζομάρες. Την ίδια στιγμή οι νέοι οδηγοί δεν κάνουν τις χαζομάρες (ακόμα και οι κόντρες έχουν λιγοστέψει), που εμείς οι 50-παρά-κάτι κάναμε όταν στα χρόνια της απόσυρσης, εκεί στα «μοιραία» 90’s, πήραμε αμάξι. Δικό μας αμάξι.

Γιατί είναι οι νέοι οδηγοί αλλιώτικοι σήμερα; Ίσως γιατί το πιο σημαντικό είναι το νέο τους κινητό, το αν θα πάνε Σαντορίνη διακοπές και το αν θα προλάβουν να βρουν καλά παπούτσια στις εκπτώσεις. Το αυτοκίνητο για αυτούς είναι απλά ο τρόπος να πάνε από το σημείο Α στο σημείο Β. Για μπάνιο. Για καφέ. Στον Hondo!

 

Θα μου πείτε, εμείς δεν το κάναμε αυτό; Φυσικά και το κάναμε, αλλά για εμάς το αμάξι ήταν «statement». Ήταν απελευθέρωση, βόλτα, κρεβάτι (!) απωθημένο, τρόπος προβολής. Ήταν το «θα σε πάω εγώ μωρέ», ήταν το «θα μπούμε στο αμάξι και κάπου θα βρούμε να πάμε».

Ειδικά για εμάς τα αρσενικά ζωντανά ήταν ταυτόχρονα ο τρόπος να δείξουμε στην υπόλοιπη αγέλη πόσο μάγκες είμαστε (δες τις ζάντες μου, ναι έβαλα αεροτομή, κοίτα το δικό μου έχει και αιρκοντίσιο) και ταυτόχρονα  το μέσο να ρίξεις γκόμενα. Ήταν το πόστερ στον τοίχο σου που έγινε πραγματικότητα.

Και βέβαια, όσο πιο μάγκας και γκόμενος θες να δείχνεις, τόσο περισσότερες λαλακίες κάνεις στον δρόμο.

Την ίδια στιγμή, οι 50άρηδες του χτες που πήραν δίπλωμα στα 20 και αυτοκίνητο στα 40, την δεκαετία του 80, είναι πλέον σε ηλικία απόσυρσης, είτε από τους δρόμους είναι γενικότερα από τα εγκόσμια.

Η μελέτη επισημαίνει και πως στις περιοχές με υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα είναι λογικό να έχουμε λιγότερα δυστυχήματα καθώς εκεί υπάρχουν περισσότερες επιλογές στα ΜΜΜ. Παράλληλα κάνει σαφές πως σε περιοχές όπου το οδικό δίκτυο δεν είναι καλό οι θάνατοι είναι αυξημένοι.

Στην δική μας περίπτωση, η Πελοπόννησος είναι από τα πιο επιβαρυμένα μέρη της Ευρώπης και την ακολουθεί η Δυτική Ελλάδα. Είναι πάντως αναμενόμενο αυτό να αλλάξει στο κοντινό μέλλον καθώς πλέον έχουν ολοκληρωθεί οδικοί άξονες υψηλής κυκλοφορίας που το 2015 δεν είχαν ακόμα παραδοθεί.

Υπάρχει λοιπόν περιθώριο βελτίωσης. Ας κάνουμε κι εμείς ό,τι μπορούμε γιατί… η Ζωή είναι Ωραία!

Last modified on Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018 12:06

Κύλιση στην Αρχή