Editorial: Η ευγένεια της επαρχίας

4425EC8700000578 4872400 image a 58 1505132180540

Μη νομίζετε πως ο τίτλος είναι ειρωνικός! Η ευγένεια που με …έπνιξε φέτος στον τόπο που κάνω διακοπές τα τελευταία 45 χρόνια, ήταν πραγματικά απίστευτη.

Και αναπάντεχη φυσικά…

Δεν ξέρω τι συνέβη ξαφνικά και στους δρόμους της Μάνης προσγειώθηκε όλη η χρυσόσκονη της Β. Ευρώπης! Σχεδόν κάθε οδηγός που βρήκα απέναντί μου, έδινε προτεραιότητα ή ευχαριστούσε με το χέρι ψηλά όταν του έδινα εγώ. Και όχι, το χέρι δεν ήταν ανοιχτό με την παλάμη να κοιτάζει προς τα εμένα!

Βλέπετε, οι δρόμοι «εκεί σια ‘γ’κάτω» είναι στενοί, με στροφές και ορατότητα πιο μηδέν κι από αυτήν με τον Κούρκουλο, οπότε οι συναντήσεις είναι συχνές. Για να μην τρακάρεις πρέπει να πηγαίνεις προσεκτικά και όταν συναντάς τον άλλον να περιμένεις στην άκρη του δρόμου. Όπου έχει άκρη δηλαδή, γιατί κι αυτό δεν είναι συχνό.

Εδώ έρχεται το θέμα της ευγένειας.

Κάθε φορά που έμπαινα κάτω από την ελιά και περίμενα να περάσει ο απέναντι, με ευχαριστούσαν και κάθε φορά που ήταν ο απέναντι κοντά σε κατάλληλο χώρο, έκανε αυτός στην άκρη. Το σημειώνω ως περίεργο και ελπιδοφόρο, γιατί μέχρι πέρσι όχι απλά δε συνέβαινε αυτό, αλλά ούτε καν που σε ευχαριστούσαν που έκανες στην άκρη να περάσουν.

Το ίδιο το έζησα και στο ταξίδι της επιστροφής, όταν ο αργότερα κινούμενος προπορευόμενος σχεδόν κάθε φορά έκανε στην άκρη, πριν καν του ανάψω φώτα. Δηλαδή, είχε το νου του στον καθρέφτη του και προσπαθούσε να μη μου κόψει τη φόρα. Αυτό που κάνω κι εγώ δηλαδή, όσα χρόνια οδηγώ.

Τι συνέβη φέτος όμως; Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Λέω να το βάλω στον φάκελο με τα ΑΤΙΑ, να το στείλω στα παιδιά των X-Files ή να το προωθήσω στην επιτροπή προϋπολογισμού της Βουλής μήπως και πάρω απάντηση!

Το θέμα είναι, τώρα που επιστρέψαμε χαλαρωμένοι, μαυρισμένοι και βέρυ βέρυ αναπαυμένοι, θα το συνεχίσουμε ή στο περιβάλλον της πόλης και στην καθημερινή «πρέσα» θα αρχίσουμε πάλι τα μπινελίκια;

Για να δούμε…

Last modified on Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018 00:12

Κύλιση στην Αρχή