Εφιάλτης στο δρόμος με τις λακούβες! #1

"θα παίρνω διαταγές, θα σπάω επιταγές..." γκαπ!

. . .

. . .

. . .

Πιάσατε το τραγούδι ή θέλετε και ήχο;

Και κάπως έτσι, τέλεια συντονισμένα με τον στίχο, μια λακούβα αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του μπροστά δεξιού ελαστικού αλλά και στη χαλαρή βόλτα προς την Πεντέλη (αρχικά και όπου με έβγαζε μετά).

Μια λακούβα, όχι απλή λακούβα από εκείνες που εμφανίζονται σιγά-σιγά στη μέση του δρόμου και σου κόβουν τη μουσική (γιατί πήδηξε το CD), αλλά μια λακούβα σαν αυτές που ανοίγαμε στην παραλία όταν ήμασταν πιτσιρίκια, τις καλύπταμε με καλαμιές και άμμο και περιμέναμε υπομονετικά τον πρώτο ανυποψίαστο λουόμενο να πέσει μέσα. Και αν μερικές φορές ήταν τόσο μεγάλη και απότομη που θα μπορούσε να σπάσει ακόμα και το πόδι του, εμάς δε μας ένοιαζε καθόλου. Χασκογελούσαμε κρυφά, αδυνατώντας να καταλάβουμε το ύψος (ή καλύτερα το βάθος) της ανοησίας μας...

Κάπως έτσι -σαν τον αμέριμνο λουόμενο- αισθάνθηκα κι εγώ εκείνο το βράδυ Παρασκευής όταν, κάνοντας τη βόλτα μου και ακούγοντας Menta, έπεσα σε ένα νεροφάγωμα κανονική τάφρο!

Αναστροφή και επιστροφή στο σπιτι.
Με μια πρώτη γρήγορη ματιά, το μπροστινό λάστιχο έχει χάσει αέρα αλλά δεν είναι και τελείως φλατ. Αφήνω το βράδυ να περάσει και προσπαθώ να κοιμηθώ όσο πιο ήρεμα μπορώ. Το πρωί ο αέρας έχει παραμείνει και στο φως της ημέρας δεν φαίνεται κάποιο εμφανές σημάδι στη ζάντα ή στο λάστιχο. Μια νότα ανακούφισης και ένα απαλό "ουφ" βγαίνει από μέσα μου.

Το επόμενο βράδυ επισκέπτομαι ένα βενζινάδικο, φουσκώνω το λαβωμένο ελαστικό και ξεκινάω για μια βόλτα. Μετά από δεκαπέντε λεπτά ελέγχω την πιεση του ελαστικού και δεν έχει πέσει καθόλου!

"Ρε, λες να την έβγαλα καθαρή και απλά να έχασε αέρα την ώρα της πρόσκρουσης;"

Ευσεβείς πόθοι! (wishful thinking αγγλιστί)

Συνεχίζω τη βόλτα λίγο πιο χαλαρός, πάω λίγο πιο μακριά και χωρίς να το καταλάβω έχει περάσει άλλη μισή ώρα. Ξαφνικά το τιμόνι βαραίνει και μια περίεργη αίσθηση φτάνει στα χέρια μου. Κρύος ιδρώτας αρχίζει να με λούζει. Κατεβαίνω δειλά-δειλά να τσεκάρω αλλά δε χρειάζεται να μετρήσω πίεση. Μάλλον τη δική μου θα έπρεπε να μου μετρήσουν... Φουσκώνω υπέρ το δέον το ελαστικό και παίρνω το δρόμο της επιστροφής προς στη βάση μου. Κάθε δέκα λεπτά ελέγχω την πίεση η οποία δεν λέει να πέσει. Μόνο υπό πίεση έπεφτε τελικά...

Το συμπέρασμα έχει βγει. Υπάρχει σίγουρα ζημιά στη ζάντα, προφανώς από την εσωτερική πλετρά και στις στροφές το ελαστικό χάνει αέρα. 

"Κλασική περίπτωση βλάβης" που θα έλεγε και ο αείμνηστος Τσάκωνας.

klasiki periptosi vlavis

To be continued... 

Στο επόμενο επεισόδιο:
- Επικοινωνία με το αρμόδιο τμήμα του Δήμου για οδηγίες-κατευθύνσεις.
- Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος για φωτογράφηση.
- Επίσκεψη στο Βουλκανιζατέρ για πραγματογνωμοσύνη.
- Επίκληση στον Παντοδύναμο για υπομονή.

Πάρτε μια μικρή γεύση και μείνετε συντονισμένοι!

Last modified on Παρασκευή, 05 Απριλίου 2019 14:40

Κύλιση στην Αρχή