×

Μήνυμα

Failed loading XML...

Δεν τολμώ καν να υπολογίσω πόσος καιρός έχει περάσει από την τελευταία φορά που έγραψα κανονικό άρθρο στο site μας... Δεν ξέρω καν πού οφείλεται αυτή η εκφραστική δυστοκία που βιώνω... Δεν ξέρω ούτε αν θα τελειώσει με τη σημερινή μου προσπάθεια... Το μόνο που ξέρω είναι πώς ξεκίνησε. Φαίνεται λοιπόν, ότι δεν μπόρεσα να διαχειριστώ την απρόσμενη «επιτυχία» που γνώρισε το τελευταίο σοβαρό μου πόνημα, που αναφερόταν στη «συμπαθή» -ή να πω καλύτερα εμπαθή- τάξη των ποδηλατών (οι περισσότεροι καταλάβατε σε ποιο αναφέρομαι ε; οι υπόλοιποι δείτε το εδώ).

Το Red Bull δίνει φτερά

Το Αυστριακό GP έρχεται σε λίγες ώρες και η Red Bull (που ως γνωστόν έχει φτερά), φορτώνει τα δυο καμάρια της σε ένα 60 ετών (!) ανακατασκευασμένο Douglas DC-6 για να τους πετάξει από το Σάλτσμπουργκ στο Σπίλμπεργκ, εκεί δηλαδή που θα γίνει ο σημερινός αγώνας.

Δεν έχει αγωνιστικό ενδιαφέρον το βίντεο αλλά, όπως και να το δεις, είναι όμορφη η εικόνα του DC-6 με φόντο τα βουνά! Όπως πάντα, για να το δείτε κάνετε ένα απλό κλικ στην εικόνα που ακολουθεί.

Ερωτι-ματι-κό

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ξυπνήσατε νωρίτερα απ’ το συνηθισμένο; Όχι από κάποιο δυνατό θόρυβο ή εφιάλτη, αλλά από προσμονή. Μιλάω για την αίσθηση που είχατε μικροί όταν από την προηγούμενη είχατε πάρει την υπόσχεση για επίσκεψη στο λούνα παρκ ή όταν περιμένατε να σας πάρουν καινούριο ποδήλατο σαν ανταμοιβή σε κάποιο παιδικό σας επίτευγμα. Θυμάστε;

Αδυνατώ να ισχυριστώ ότι έχω κατανοήσει έστω και στο ελάχιστο τη γυναικεία ψυχολογία, αλλά για ένα πράγμα είμαι σίγουρος - και είναι κλισέ: οι άνδρες παραμένουμε μεγάλα παιδιά μέχρι να μας χτυπήσει η άνοια την πόρτα. Ίσως και μετά. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δικαιολογώ τον εαυτό μου που βρέθηκε να παρατηρεί την Ανατολή του Ηλίου πάνω από δυο - τρία πρωϊνά τον τελευταίο μήνα. Η αιτία δεν ήταν άλλη από μια τροφαντή τριαντάρα με διαχρονικά προκλητικές καμπύλες.

"I don't believe in bad luck. I think it's due to pure preperation" (Sir Jackie Stewarrt)

Οι νεότεροι μπορεί να νομίζουν ότι τα τεχνικά αφιερώματα είναι εφεύρεση της δεκαετίας μας (άντε της προηγούμενης), αλλά κάνουν λάθος!

Ο Sir Jackie Steward μας χαρίζει μια αναλυτική ξενάγηση στις ρυθμίσεις που μπορούσε πριν 3 δεκαετίες να κάνει ένας οδηγός F1. Μιλάμε για μια αγνή, καθαρή και πρωτόγονη με τα σημερινά δεδομένα εποχή, όπου οι ταχύτητες άλλαζαν με κανονικό λεβιέ (κανονικός, τρόπος του λέγειν βέβαια...) που έμοιαζε με μικρό joystick και βρισκόταν δεξιά από το τιμόνι. Ο οδηγός επέλεγε σχέση στο 6τάχυτο κιβώτιο με κλασικό τρόπο, δηλαδή σωστή τοποθέτηση του λεβιέ και συμπλέκτη, ενώ με το άλλο χέρι έπιανε το τιμόνι...

Αν αναρωτιέστε γιατί τότε έπρεπε να έχεις μεγάλη εμπειρία, άρα δεν πήγαινες απ΄ τα 20 σου χρόνια στην F1, να ένας καλός λόγος! Α, θα δείτε και πως επέλεγε όπισθεν – κι όταν το δείτε σκεφτείτε τι έκανε ο Senna στην περίφημη φάση όπου μετά από μισό τετ-α-κε έβαλε όπισθεν για να μην χτυπήσει άλλα μονοθέσια, μετά έβαλε πρώτη και ξαναξεκίνησε.

Το grid του Gp Ευρώπης

Το grid του Gp Ευρώπης, όπως διαμορφώθηκε μετά από τις ποινές:

1. Nico Rosberg 1’42.758 Mercedes / 2. Daniel Ricciardo 1’43.966 Red Bull             

3. Sebastian Vettel 1’43.966 Ferrari / 4. Kimi Raikkonen 1’44.269 Ferrari 

5. Felipe Massa 1’44.483 Williams / 6. Daniil Kvyat 1’44.717 Toro Rosso    

Τον ονομάζουν αγώνα της Ευρώπης, αλλά γίνεται στο Αζερμπαϊτζάν. Το γιατί δεν το ονόμασαν όπως την χώρα τους θα το κουβεντιάσουμε σε άλλο άρθρο, εδώ όμως σας έχω μαζέψει τα βίντεο με όσα πρέπει να γνωρίζετε για την νέα πίστα, που στην πργματικότητα είναι ένα ακόμα σιρκουί πόλης.

Έχει βέβαια μία τεράστια ευθεία, όπου το γκάζι μένει στο 100% για 20 ολόκληρα δευτερόλεπτα (!) καθώς και αρκετά ανοιχτά κομμάτια που βρίσκονται έξω από την παλιά πόλη, έχει όμως και μερικά σημεία ανάμεσα στα παλιά σπίτια που μου θυμίζουν κάτι στενά στην... Καστέλα. Δεν κάνω πλάκα!

Κατά τα άλλα την ευθύνη για τον σχεδιασμό έχει και πάλι ο κύριος Τίλκε. Αλλά, αρκετά έγραψα. Δείτε τα βίντεο που ακολουθούν. Όπως κάθε φορά, ένα κλικ στην εικόνα και παίζουν.

Η απάντηση στο χθεσινό κουίζ για την στριφογυριστή διαδρομή είναι βέβαια ο Αχλαδόκαμπος ή αλλιώς Κωλοσούρτης!

Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Αχλαδόκαμπος πήρε το όνομά του από κάποιον - ποιον δεν μπορώ να σας πω γιατί οι απόψεις διήστανται - που έφτασε στο χωριό, είδε τον κάμπο με τις ελιές από κάτω και είπε:"Αχ, τί λαδόκαμπος!", με τον ίδιο τρόπο που το γνωστό "Ω! Καλκούτα" προέκυψε από το "oh quel cute ass"...

Αρκετοί το αναγνωρίσατε αμέσως γιατί τον έχετε φάει με το κουτάλι. Άλλωστε μόλις το 1991 παραδόθηκε ο νέος δρόμος για Τρίπολη και δεν χρειάζεται πλέον να περνάμε από εκεί

 

Σελίδα 20 από 21
Κύλιση στην Αρχή